Zadania konkursu: „Szkoła dobrego wychowania” Przeprowadzenie debaty uczniowskiej na temat dobrego wychowania oraz opracowanie Szkolnej Karty Zasad Dobrego Zachowania. Ocena jury na podstawie sprawozdania, prac plastycznych/ pisemnych przesłanych do jury konkursu. Przygoda w edukacji – Centrum Dobrego Wychowania – Platforma Kursów Online. 11. Przygoda w edukacji. Część 2. Praca dydaktyczna i wychowawcza Jak Skutecznie Pracować z Grupą i Klasą. Policealna Szkoła Techników Dentystycznych. Studium Asystentów nauczyciela przedszkola. Studium Barmańskie. Studium Biomasażu. Studium Dietetyki. Studium Instruktora Fitness. Studium Instruktora Jogi. Studium Instruktora Odnowy Biologicznej. Studium Kosmetyczne z Wizażem. Współtwórca projektów edukacyjnych Centrum Dobrego Wychowania, trener warsztatów kompetencyjnych dla ucznió i grup dorosłych. Współautorka szkoleń i materiałów edukacyjnych CDW. W CDW odpowiada również za koordynację i zarządzanie projektami. W pracy z młodzieżą posługuje się głównie moetodą projektu. Centrum Dobrego Wychowania Fundacji Szczęśliwe Dzieciństwo w Motyczu Leśnym od 1992 roku stanowi bazę dla różnorodnych działań podejmowanych przez Fundację. Jest miejscem wychowania i edukacji dzieci i młodzieży, szkolenia instruktorów, organizacji licznych programów młodzieżowych i specjalistycznych warsztatów edukacyjnych. Szkolenia dla nauczycieli. Wakacyjny rabat 25% na kursy online Centrum Dobrego Wychowania! Użyj kodu rabatowego wakacje2023 do 31.08.2023. Egzamin-Story . Savoir Vivre – wszędzie przejawia się w naszym życiu. Jak być kulturalnym, jak należy się zachować. Na co można sobie pozwolić. Jak spełnić wymogi towarzyskiego bon ton. Trudne pytania? Okazuje się że nie. Savoir Vivre to nic innego jak spis podstawowych zasad zachowania ludzkiego, dzięki którym ludzka komunikacja staje się prostsza a sposób patrzenia na osoby, które wiedzą jak się zachować imponuje innym. Szkolenie – savoir-vivre Korzystając z naszych warsztatów dowiedzą się Państwo jak zachować się w restauracji, podczas oficjalnego przyjęcia, w teatrze czy jak zrobić dobre wrażenie na osobach przeciwnej płci. Co wypada a co nie. Czy kobiety nie kochają dżentelmenów? Czy mężczyźni nie kochają się w damach? Jak wygląda etykieta dworska lub zwykłego człowieka? Są to pytania, na które z przyjemnością udzielimy odpowiedzi. Grafik szkoleń Wybierz i zarezerwuj szkolenie Program, który przygotowaliśmy porusza niezwykłą tematykę kultury człowieka, bycia naturalnym, lecz z pewnymi zasadami. Szkolenie z zakresu savoir vivre są to dwudniowe warsztaty, podczas których poruszamy bardzo istotną tematykę ludzkiego zachowania. Przedstawimy Państwu zasady zachowania się podczas ucztowania, sposoby poznawania, przedstawiania nowych osób, zasady korespondencji, rozmów telefonicznych oraz inne bardzo ciekawe informacje, które są niezbędne w życiu codziennym. Program szkolenia został przygotowany przez osoby zajmujące się na co dzień sztuką restauracyjną i dobrego wychowania. Zapraszamy do skorzystania z jedynego niepowtarzalnego szkolenia, które bezpośrednio po ukończeniu będzie zbierać swoje żniwa. Wystarczy spróbować, sprawdzić a gwarantujemy, że Państwo nie pożałujecie. Po ukończeniu kursu i zdaniu egzaminu końcowego otrzymują Państwo ZAŚWIADCZENIE KSR rozpoznawalne na terenie całego kraju jak również za granicą potwierdzające udział w kursie savoir-vivre w języku polskim, honorowane na terenie całej UE oraz dwa pamiątkowe certyfikaty w języku polskim i angielskim. Nasi kursanci otrzymują na zajęciach skrypt materiałów szkoleniowych z całym zakresem wiedzy jaka przekazywana jest na kursie. Dodatkowo również kursanci otrzymują Voucher ze zniżką 10% do wykorzystania na dowolny kurs w KSR. Program szkolenia „Savoir-vivre” I Dzień: Pre-test Wprowadzenie do Savoir Vivre Historia Savoir Vivre Etykieta Język Savoir Vivre Zasady zachowań wobec innych osób Powitanie Przedstawienie osób Pozdrowienia Zaproszenie na spotkanie Sposoby przekazywania życzeń Poszanowanie godności człowieka – tytułowanie Zasady ubioru Zaczarowane słowo – przepraszam Historia etykiety spożywania posiłków Zasady zachowania się przy stole Zasady nakrywania stołu do posiłku Dekoracja stołów Mowa sztućców Zastawa stołowa – jak jej poprawnie używać Sztućce Porcelana Naczynia szklane II Dzień: Zasady spożywania napoi Wino Napoje alkoholowe Organizacja przyjęcia – bankiet oficjalny Zadania gospodarzy przyjęcia Zadania gości przyjęcia Teatr – przyjęte zasady zachowania w teatrze, operze i operetce Savoir Vivre w podróży Prezenty – co komu można podarować Czego nie należy robić Zajęcia praktyczne – scenki sytuacyjne Post-test Kup szkolenie online: Ilość godzin szkoleniowych: 16 / 2 dni Zajęcia odbywają się w godzinach: 9:00-16:15 Istnieje możliwość skorzystania z pojedynczych dni w trakcie kursu, koszt 490 PLN/dzień Zapewniamy catering w postaci kawy, herbaty oraz słodkiej przekąski Zapewniamy lunch w trakcie kursu Metody nauki Wykłady, ćwiczenia praktyczne, filmy, zdjęcia, praca odtwórcza tzn. instruktor pokazuje jak należy wykonać daną czynność, a uczestnicy powtarzają. Zajęcia teoretyczne prowadzone będą w oparciu o przygotowaną prezentację multimedialną. Wymagania dotyczące udziału w kursie Ukończone 16 lat, wykształcenie minimum podstawowe. Cele kształcenia Absolwent szkolenia będzie znał zasady zachowań wobec innych osób oraz zasady ubioru. Będzie posiadał umiejętności nakrywania stołu, przekazywania życzeń oraz organizacji przyjęć. Absolwent szkolenia będzie znał historię etykiety spożywania żywności. Będzie posiadał wiedzę na temat różnych rodzajów sztućców, porcelany, naczyń oraz potrafił umiejętnie z nich korzystać. Efekty uczenia się Absolwent szkolenia zna zasady zachowań wobec innych osób oraz zasady ubioru. Posiada umiejętności nakrywania stołu, przekazywania życzeń oraz organizacji przyjęć. Absolwent szkolenia zna historię etykiety spożywania żywności. Posiada wiedzę na temat różnych rodzajów sztućców, porcelany, naczyń oraz potrafi umiejętnie z nich korzystał. Aktualne zapisy na kurs savoir-vivre Chcesz zamieścić tu swój kurs jako firma szkoleniowa? Oferty pracy w gastronomii Podniosłeś kwalifikacje, chcesz się dalej rozwijać, szukasz nowego miejsca? Sprawdź aktualne oferty pracy. Kursy savoir-vivre organizujemy również w Twojej okolicy. Kurs savoir-vivre Białystok Kurs savoir-vivre Bydgoszcz Kurs savoir-vivre Gorzów Wielkopolski Kurs savoir-vivre Katowice Kurs savoir-vivre Zielona Góra Kurs savoir-vivre Olsztyn Kurs savoir-vivre Warszawa Kurs savoir-vivre Białystok Kurs savoir-vivre Rzeszów Kurs savoir-vivre Szczecin Kurs savoir-vivre Wrocław Pragniesz, by twoje dziecko wyrosło na osobę kulturalną, uprzejmą i życzliwą? Chcesz, aby potrafiło się odnaleźć w każdej sytuacji? Niemal od kołyski ucz je zasad savoir-vivre’u. Anna Leo-Wiśniewska/ "Przyjaciółka" Dziecko nie od razu zrozumie, dlaczego nie wypada rzucać śmieci na ulicę czy mlaskać przy jedzeniu. Jednak mówienia „pa, pa” na pożegnanie można uczyć już rocznego szkraba. Im zaś dziecko jest starsze, tym więcej reguł poprawnego zachowania potrafi sobie przyswoić. Oto wskazówki, które pomogą ci wychować małą damę i prawdziwego dżentelmena. Nauka etykiety przy stole Około 2. roku życia dziecko powinno już dość sprawnie posługiwać się łyżką, a po kolejnych 2 latach – widelcem. Sześciolatka możesz zacząć zachęcać do posługiwania się nożem. Umiejętności te jednak nie wystarczą, by dziecko prezentowało przy stole nienaganne maniery. Dlatego: Podczas posiłków pilnuj, aby dziecko jadło nad talerzem, nie siorbało, nie mówiło z pełną buzią i trzymało łokcie poza stołem – z czasem takie nawyki wejdą mu w krew. Unikaj zbytniego strofowania dziecka. Ciągłe uwagi w rodzaju: „Nie kręć się, używaj widelca” – odbiorą mu apetyt. Lepiej posłuż się pochwałami: „Trzymasz widelec jak dorosły, brawo!” albo: „Skończyłeś jeść, a na stole nie ma ani okruszka, jestem z ciebie dumna”. Dziecko będzie się wtedy jeszcze bardziej starało. Zobacz też: Pochwała – ściągawka dla rodziców Nauka szacunku dla starszych Trzylatek nie pojmuje, dlaczego seniorom należą się względy. Przedszkolak może już jednak postępować zgodnie z tą zasadą. Podpowiadaj mu więc, by: w autobusie proponował swoje miejsce stojącej obok staruszce. Wytłumacz przy tym: „Ta pani jest zmęczona, a my możemy sobie postać”; wyjmował ręce z kieszeni, gdy z kimś się wita („Bo tak robią grzeczni ludzie”); nie przerywał, gdy starsi rozmawiają („Poczekaj, aż skończymy, dobrze?”); przepuszczał zawsze dorosłych w drzwiach („Nie wypada się przepychać”). Czy wiesz: Czego mogą wymagać seniorzy od młodzieży? Nauka magicznych słów Mówienia „dziękuję”, „proszę”, „przepraszam” można wymagać dopiero od trzy–czterolatka. Warto jednak dawać dobry przykład już nawet młodszym, bo dzieci najlepiej uczą się przez naśladowanie. Dlatego: zawsze mów „proszę”, wręczając dziecku zabawkę, i „dziękuję”, gdy poda ci np. okulary, o które je poprosiłaś. A jeśli niechcący potrącisz pociechę – nie zapomnij przeprosić; uśmiechaj się, mówiąc „dzień dobry” sąsiadom i „do widzenia”, gdy wychodzisz ze sklepu. Dzięki temu dziecko bezbłędnie zacznie kojarzyć, kiedy stosuje się zwroty grzecznościowe. Lekcja dobrych manier Jak każdy rodzic chcesz, by twoje dziecko miał zasady savoir-vivre’u w małym paluszku. Podpowiemy ci zatem, jak wychować małego dżentelmena i małą damę. Etykieta przy stole Najlepszym sposobem uczenia dobrych manier przy stole jest dbanie, by dziecko jadało posiłki z całą rodziną . Wtedy będzie mogło zobaczyć, co należy robić. Już niespełna roczne dziecko może używać łyżeczki i uczyć się jeść samodzielnie . Nie oczekuj jednak, że będzie spokojnie siedzieć przy stole przez cały posiłek. Pamiętaj: Dwulatka możesz śmiało angażować do nakrywania stołu, pytaj go, gdzie siedzą poszczególni członkowie rodziny. Zwracaj także uwagę, że jedzeniem nie należy się bawić. Sprzątanie zabawek Już półtoraroczne dziecko może dobrze bawić się z tobą w sprzątanie. Ale przygotuj się na to, że to ty będziesz inicjatorem tej zabawy, dopóki nie skończy czterech, pięciu lat. Pamiętaj: Tłumacz dziecku, dlaczego porządkowanie jest ważne, że dzięki niemu łatwiej znaleźć zabawki. Kup kolorowe pudła na klocki – łatwiej będzie je segregować. Magiczne słowa: „dzień dobry”, „proszę”, „przepraszam” Dzieci najlepiej uczą się przez naśladowanie, więc zwróć uwagę, czy na co dzień sama mówisz do sąsiadów „dzień dobry”, „proszę” lub „przepraszam”. Jeśli tak, to nawet nie zauważysz, kiedy dziecko też zacznie to robić. Już 10-miesięczne dziecko może zacząć poznawać zasady kindersztuby . Gdy nie umie jeszcze mówić, będzie tylko kiwać główką, jeśli właśnie ten gest będziesz wykonywać za każdym razem, gdy dziękujesz maluchowi. Pamiętaj: Dziecko może czasem zapominać o słowach „proszę” czy „dziękuję”. Możesz wtedy np. nadstawiać ucho jak przygłucha ciocia albo zwyczajnie mu o nich przypomnieć. Mycie rączek przed posiłkiem To ważny nawyk, bo chroni dziecko przed chorobami . Regularną naukę mycia rączek przed jedzeniem powinniście zacząć, gdy maluch zacznie raczkować... Lekcja dobrych manier Czy wiesz, w jakim wieku malec będzie gotowy, by usiedzieć spokojnie, gdy go o to poprosisz, lub używać słówka „przepraszam”? Etykieta za stołem Najlepszym sposobem uczenia dobrych manier przy stole jest dbanie, by maluch jadał posiłki z całą rodziną. Wtedy będzie mógł zobaczyć, co należy robić i stopniowo będzie przyzwyczajać się do odpowiedniego zachowania. Kiedy zacząć: Już półroczniaczek może używać łyżeczki i uczyć się jeść samodzielnie, chociaż oczywiście sam nie zje zupki, no i bluzeczka potem będzie nadawać się do prania. Nie oczekuj też, że będzie spokojnie siedzieć przy stole przez cały posiłek. Jak to zrobić: Angażuj dziecko podczas nakrywania stołu, pytaj je, gdzie siedzą poszczególni członkowie rodziny. Jeśli maluch nie chce jeść ze zwykłych talerzy, kup mu specjalne, kolorowe, dla dzieci, np. z Myszką Miki lub innym bajkowym bohaterem. Sprzątanie zabawek Każdy sprząta po sobie – to zasada, którą powinnaś wpoić dziecku jak najwcześniej – w przyszłości bardzo wiele wam to ułatwi... Kiedy zacząć: Już półtoraroczne dziecko może dobrze bawić się z tobą w zbieranie zabawek. Ale przygotuj się na to, że to ty będziesz inicjatorem tej zabawy, dopóki malec nie skończy czterech, pięciu lat. Jak to zrobić: Tłumacz swojemu smykowi, dlaczego porządkowanie jest ważne . Powiedz, że jego sensem jest to, by dzieci mogły znaleźć lalki czy autka, gdy będą im potrzebne. Albo że zabawki też muszą iść spać do swoich domków. Kup kolorowe pudełka, by ułatwić ich segregowanie. Magiczne słowa Dzieci najlepiej uczą się przez naśladowanie , więc zwróć uwagę, czy na co dzień sama mówisz do sąsiadów „dzień dobry”, „proszę” lub „przepraszam”. Jeśli tak, to nawet nie zauważysz, kiedy dziecko też zacznie to robić. Kiedy zacząć: Już dziewięciomiesięczne dziecko może zacząć poznawać zasady kindersztuby . Gdy nie umie jeszcze mówić, będzie tylko kiwać główką, jeśli właśnie... Kindersztuba u dziecka? To możliwe! Czy miłe, dobrze ułożone dziecko jest istotą z zamierzchłej przeszłości – taką, o której czyta się w starych książkach, unosząc z niedowierzaniem brwi? Niekoniecznie! Dziś nikt już nie wymaga od dzieci, by całowały ojca w rękę i zwracały się do matki w trzeciej osobie („Czy mama mogłaby…”). Nie przypominamy dzieciom na każdym kroku, że dzieci i ryby głosu nie mają, nie każemy klęczeć na grochu za to, że wstały zbyt wcześnie od stołu, nie wymagamy, by dygały albo kłaniały się w pas sąsiadom. I dobrze, jednak odrobina kindersztuby na pewno by im nie zaszkodziła. Dzięki niej i nam, i im, i wszystkim innym żyłoby się łatwiej i przyjemniej. Łatwo powiedzieć, tylko jak nauczyć manier brzdąca, któremu mnóstwo rzeczy (włącznie z galopem pod stolikami w restauracji i włażeniem dziadkowi na głowę) uchodziło dotąd płazem? I od czego zacząć? Oto nasze propozycje. Nauka nieprzerywania dorosłym Rozmawiasz z przyjaciółką, a twoje dziecko wyskakuje ze skóry, żeby ci coś powiedzieć. „Mamo, mamoooo, MAMOOOOO!” – woła coraz głośniej. A gdy to nie pomaga, szarpie cię za rękaw, bluzkę lub za spodnie, bo bardzo, ale to bardzo chciałoby mieć cię tylko dla siebie. Co robić? Najczęściej w takiej sytuacji z jednej strony napominasz dziecko, z drugiej usiłujesz rozmawiać dalej, mimo że staje się to coraz trudniejsze, a dziecko coraz natarczywiej domaga twojej uwagi? Spróbuj wyjść z tego impasu inaczej. Kucnij przy dziecku, spójrz mu w oczu i spokojnie wytłumacz, czego od niego oczekujesz: „Kasiu, rozmawiam teraz z panią, to potrwa jeszcze kilka minut. Chciałabym, żebyś mi nie przerywała”. Jeśli posłucha, koniecznie je pochwal, bo na pewno kosztowało je to wiele trudu. Jeśli nie, unieś w górę palec, dając mu w ten sposób sygnał, by zamilkło, ale nie przerywaj rozmowy. Czekanie na swoją kolej jest dla kilkulatka bardzo, bardzo trudne (kłopot z tym ma nawet wielu dorosłych!), więc licz się z tym, że taka nauka może trochę potrwać. Czytaj też: Warto rozmawiać z dzieckiem Nauka... Jak pobrać i aktywować bon turystyczny: instrukcja rejestracji na PUE ZUS (krok po kroku) Ukraińskie imiona: męskie i żeńskie + tłumaczenie imion ukraińskich Mądre i piękne cytaty na urodziny –​ 22 sentencje urodzinowe Ile wypada dać na chrzciny w 2022 roku? – kwoty dla rodziny, chrzestnych i gości Gdzie nad morze z dzieckiem? TOP 10 sprawdzonych miejsc dla rodzin z maluchami Ospa u dziecka a wychodzenie na dwór: jak długo będziecie w domu? Czy podczas ospy można wychodzić? 5 dni opieki na dziecko – wszystko, co trzeba wiedzieć o nowym urlopie PESEL po 2000 - zasady jego ustalania Najczęściej nadawane hiszpańskie imiona - ich znaczenie oraz polskie odpowiedniki Gdzie można wykorzystać bon turystyczny – lista podmiotów + zmiany przepisów Urlop ojcowski 2022: ile dni, ile płatny, wniosek, dokumenty Przedmioty w 4 klasie – czego będzie uczyć się dziecko? 300 plus 2022 – dla kogo, kiedy składać wniosek? Co na komary dla niemowląt: co wolno stosować, czego unikać? Urwany kleszcz: czy usuwać główkę kleszcza, gdy dojdzie do jej oderwania? Bon turystyczny – atrakcje dla dzieci, za które można płacić bonem 300 plus dla zerówki w 2022 roku – czy Dobry Start obejmuje sześciolatki? Jak wygląda rekrutacja do liceum 2022/2023? Jak dostać się do dobrego liceum? Warsztaty są przeznaczone dla rodziców (opiekunów) dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym pragnących poszerzyć swoje kompetencje wychowawcze, zwłaszcza dla rodziców dzieci nadpobudliwych sprawiających trudności. Próbowałaś już wszystkiego i nic nie działa? Przyjdź do nas! - Na warsztatach zrozumiesz swoje dziecko. - Poznasz neurologiczne i emocjonalne podłoże problemu. - Zrozumiesz dlaczego tak reaguje i nauczysz się jak możesz skutecznie pomóc jemu i Ty jako mama i tata poczujesz się dobry i kompetentny, a twoje dziecko poczuje się z tobą bezpieczne. Tematy poruszane na warsztatach: 1. Zrozumieć współczesne dziecko. 2. Jak pomóc dziecku funkcjonować z tym, co najbardziej nas denerwuje. 3. Jak ogarnąć chaos i nie spóźniać się codziennie do pracy. 4. Jak stać się tropicielem dobra, gdy nie ma już sił. 5. Sprytne sztuczki, by się chciało. Jak podtrzymywać dziecięcy zapał. 6. Dlaczego trudne zachowania nie znikają? Jak uczyć się na własnych błędach i wyciągać z nich wnioski. 7. Zasady - najważniejszy ekwipunek w plecaku dziecka. 8. Słodkie oczka...i nie tylko – czyli dziecięce sposoby na rozbrajanie rodziców. 9. Jak nie boli - jak boli! Oswajamy dziecięce emocje. 10. Co robić, gdy się pali - czyli jak ogarnąć dziecięcą złość. Czas trwania: Cykl 10 prowadzące: w sekretariacie tel:tel. 32 227 23 92; 32 327 17 66; 513 032 811 Opinie Rodziców uczestniczących we wcześniejszych warsztatach: "Na warsztatach dowiedziałam się jak mądrze rozmawiać z dzieckiem i akceptować jego emocje. Chętnie uczestniczyłabym jeszcze w warsztatach dla Rodziców dzieci z mutyzmem wybiórczym. Bardzo jestem zadowolona, ponieważ efekty już widać!" "Konkretne podpowiedzi, jak z negatywnego spojrzenia na problemy wychowawcze zacząć patrzeć na to, co w dzieciach dobre, zauważać i chwalić." Jestem bardzo zadowolona z warsztatów ponieważ widzę efekty w kontroli nad zachowaniem mojego dziecka. Wszystkie propozycje są dla mnie bezcenne. Uważam, że każdy rodzic powinien doświadczyć takich przeżyć. Było super!" "Warsztaty otworzyły mi oczy na rzekomo „oczywiste sprawy”. Wynoszę nowe sposoby radzenia sobie z dzieckiem sama muszę nauczyć się poruszać w świecie Rodzica. Polecam wszystkim Rodzicom, nie tylko tym z ADHD." "Najważniejszą sprawą są zasady, które prowadzą do dobrego wychowania i konsekwentne ich egzekwowanie . Jasne i czytelne komunikaty są drogą do patrzenia na wychowanie dziecka –„ wychowanie to nie tylko wymagania a przede wszystkim wspólne bycie i towarzyszenie dziecku w dorastaniu”. "Bardzo fajna atmosfera i naprawdę bardzo dużo przydatnych i ważnych informacji. Zdobyłam przekonanie by moje dziecko zostało takim jakie jest. Ważne jest to, bym ja potrafiła je wychowywać i radzić sobie z emocjami." "Dzięki warsztatom nauczyłam się słuchać dzieci. Wyrażać emocje, opisywać je. Zakładać „różowe okulary”. Cieszę się, że jestem Dobrym Rodzicem i mam wspaniałe dzieci i męża." Edukacja proekologiczna dorosłych to ważny element w procesie przeciwdziałania zmianom 10 minut czytania - polub, linkuj, komentuj! Większość obserwowanych przeze mnie ekologicznych działań edukacyjnych jest skierowana do najmłodszych. To efektywne podejście do wychowania świadomych obywateli, którzy uczeni od najmłodszych lat, będą posiadali odpowiedni zasób wiedzy oraz utrwalone, zautomatyzowane ekonawyki. Jednak to, w jakim świecie będą dorastać i jaki w końcu odziedziczą, zależy w dużej mierze teraz od osób dorosłych. Dlatego edukacja proekologiczna dorosłych to ważny element w procesie przeciwdziałania zmianom klimatu. Projektowanie zatem działań edukacyjnych skierowanych do grupy 18+ to pilna konieczność, ale i oczekiwana potrzeba. Dlaczego? Gdyż Polki i Polacy nie mają skąd się nauczyć o zmianach klimatu oraz metodach ich spowalniania. Świadomość ekologiczna Polaków i Polek W trwających od 2011 roku badaniach podłużnych Ministerstwa Klimatu i Środowiska[1] możemy znaleźć dowody na wzrost świadomości wagi tematu ekologii dla naszych obywatelek i obywateli. Jednym z zadań było wybranie z zamkniętej puli trzech dziedzin, z którymi Polska ma najwięcej problemów. Jeszcze w 2018 roku na pierwszym miejscu plasowała się ochrona zdrowia (55%). Ochrona środowiska była dopiero na miejscu siódmym, nawet nie wchodząc do pierwszej trójki. Jednak już w 2020 roku to właśnie ta dziedzina zajęła czołową pozycję, notując wzrost z 17% do 51%. To wzrost o 34 punkty procentowe w dwa lata! Jednak mimo optymizmu płynącego z tej części badania, przy dokładnym przyjrzeniu się kolejnym sekcjom oraz innym badaniom, możemy wywnioskować, że o ile jesteśmy bardziej świadomi i świadome problematyczności tematu, to z praktyką nadal nie jest dobrze. Świadczą o tym poniższe liczby: marnujemy 247 kg jedzenia rocznie na osobę, co daje nam 5. miejsce w Unii Europejskiej (średnia 173 kg) i ta statystyka rośnie z roku na rok[2]; 29% z nas przyznaje, że używa zbyt wielu toreb foliowych[3]; tylko 21% z nas deklaruje, że korzysta z wtórnego obiegu rzeczy (wymiana, sprzedaż, kupno rzeczy używanych)[4]; około połowa z nas wyrzuca przedmioty, które się zepsuły lub przestały być potrzebne, z czego tylko 36,5% naprawia[5]; 41% z nas przyznaje, że nie podejmuje działań mających na celu zmniejszenie ilości generowanych przez siebie odpadów, ponieważ nie wiemy jak (33,3%), nie uważamy tej kwestii za ważną (27,7%), twierdzimy, że nie produkujemy ich zbyt dużo (23,1%)[6], co oczywiście nie jest prawdą, jeżeli sprawdzimy, jak prezentują się roczne statystyki liczby odpadów wytworzonych przez jedną osobę – w 2016 roku było to 303 kg[7], a w 2018 już 332 kg[8] (rośnie z roku na rok); dla 45,4% osób nie ma znaczenia, w co są zapakowane produkty oraz czy są nadmiernie opakowane[9] lub czy łatwo da się te opakowania przetworzyć[10]; chociaż o wiele więcej osób, w porównaniu z badaniem z 2018 roku[11], deklaruje regularne segregowanie śmieci – skok z 62% do 96%(!), to nadal robimy to niepoprawnie – 50% z nas ignoruje fakt, że baterie należy wyrzucić do innego kosza niż „zmieszane”, 42% osób nie wie, co zrobić w przypadku przeterminowanych leków, 48% osób nie oddaje sprzętu RTV/AGD do miejsc zbiórki elektrośmieci, a 38% osób wyrzuca (toksyczne) świetlówki do zwykłego pojemnika![12] ponad połowa Polaków przegrzewa swoje mieszkania, utrzymują średnią temperaturę na poziomie 22°C i więcej[13], tym samym przyczyniając się do wyższej emisji dwutlenku węgla. Jak zatem widać, mimo że teoretycznie nasza świadomość ekologiczna zwiększa się, to nadal pozostaje ona wciąż niewystarczająca. Photo by Guillaume de Germain on Unsplash Grupa docelowa W zmianie zachowania wszystko zaczyna się od świadomości. Jednak niemniej ważna jest także postawa wobec tematu ekologii, gdyż to ona wpływa na motywację do rozwoju w zagadnieniach związanych ekologicznym stylem życia. Wg raportu „Ziemianie atakują 2020”[14] przygotowanego przez firmę badawczą Kantar – Polki i Polacy dzielą się na pięć grup w zależności od tego, jaki reprezentujemy stosunek do kwestii środowiskowych. I tak: „Nieczekajkowie” (12%) – osoby o najwyższym poziomie świadomości, aktywiści; „Świadomici” (19%) – tzw. ekolodzy fasadowi, przejmują się, ale nie podejmują dużych zmian w codziennym zachowaniu; „Niepokojonie” (25%) – osoby, które chcą, ale nie wiedzą jak; „Dobrzeżyje” (26%) – nieprzekonani, nie czują jednostkowej odpowiedzialności; „Bezściemianie” (11%) – nie wierzą w zmiany klimatu, to jakaś bajka, a nie ich sprawa. Zatem projektowanie działań oraz sposób ich komunikacji powinien uwzględniać te postawy. Na podstawie analizy profilu grup najwdzięczniejsza dla edukatorów grupą wydają się być „Niepokojonie”, którzy chcą coś zmienić, czują taką potrzebę, jednak to „jak” jest dla nich niewiadomą. Grupa, o której także warto pamiętać to „Nieczekajkowie”, którą absolutnie warto zaprosić do współtworzenia tematyki planowanych wydarzeń. Mogą oni pomóc w dostarczeniu odpowiednich podstaw merytorycznych i pomysłów działań. Powyższy podział wydaje się również istotny z perspektywy tworzenia materiałów edukacyjnych i języka, jakim będziemy operować. Świadomość bariery językowej w postaci nieznajomości fachowej nomenklatury mogą spowodować paradoks występujący na rynku księgarskim, którego ekopublikacje albo są kierowane do dzieci, albo są poważnymi i ciężkimi rozprawami dla osób, które już posiadają dobry grunt. Niewiele jest pomiędzy, czyli materiałów konkretnych, prostych, praktycznych, lecz niedziecinnych. Choć faktycznie często dochodzą do mnie informacje, że osoby wchodzące w temat ekologii preferują właśnie niektóre wydawnictwa dla najmłodszych, gdyż są bardziej przyswajalne i ciekawiej skonstruowane niż książki powiedzmy branżowe. Od czego zacząć? Drogę do tworzenia ciekawych działań edukacyjnych najlepiej rozpocząć od samodzielnego wzmacniania świadomości ekologicznej. We wchodzeniu na zieloną ścieżkę bardzo mi pomogły ekoblogi, takie jak: „Na nowo śmieci”, „Ograniczam się” i „Organiczni”, pomogły również publikacje: „Styl życia Zero Waste. Śmieć mniej, żyj lepiej” Amy Korst i „Jak uratować świat” Arety Szpury. Dobrze również posiłkować się aktualnymi badaniami i raportami, a także wiarygodnymi statystykami. Lektury zainspirują nas do wypisania wyzwań, z którymi chcielibyśmy pracować. I tak, jeśli w badaniach pojawia się informacją o wzrastającym poziomie marnowania żywności – nauczmy, jak tego nie robić, np. poprzez warsztaty kulinarne z wykorzystaniem resztek czy dotyczące odpowiedniego planowania zakupów. Jeśli niepoprawnie segregujemy śmieci – przygotujmy zajęcia o tym, jak prawidłowo rozdzielać odpady oraz gdzie i dlaczego należy oddawać sprzęt AGD czy leki. Jeśli nie reperujemy ubrań czy sprzętów – może warto założyć kawiarenkę naprawczą, gdzie nauczymy się podstawowych domowych sposobów czy np. szycia woreczków na warzywa ze starych ubrań. Jeśli nie wiemy, jak ograniczyć liczbę odpadów – przygotujmy serię edukacyjną o tzw. stylu życia zero waste, by pokazać alternatywy dla zapakowanych w plastik produktów, np. poprzez samodzielne tworzenie środków czystości środków pielęgnacji czy informując, gdzie i jak w okolicy można zrobić zakupy do swoich toreb i pojemników. Prostota i praktyczność Z moich doświadczeń wynika, że najprostsze działanie, jakie możemy zaprojektować, to stworzenie przestrzeni do rozmowy, a przede wszystkim przestrzeń do dzielenia się indywidualnymi praktykami. Takie spotkania są istotne z perspektywy nierównomiernie nabytej wiedzy, ale też docenienie pracy wykonanej przez osoby, które są kawałek dalej na ścieżce do ekologicznego stylu życia. Takie spotkania można ułożyć w cykle, które przyjmą np. ramy dyskusyjnego klubu książkowo-filmowego, gdzie omawiane są wyselekcjonowane pozycje dotyczące różnych aspektów środowiskowych. W takim klubie łatwiej motywować się do codziennych zmian, ale też wspierać się w poszukiwaniu nowych proekologicznych praktyk. Warto również baczyć na aktualne niestandardowe święta czy dni i dobierać temat wydarzeń do wypadającego właśnie terminu. Dlatego spotkanie nt. oszczędzania, ale i znaczenia wody warto zrobić 17 czerwca, czyli w Dzień Walki z Pustynnieniem i Suszą, a o szkodliwości cyfrowego śladu węglowego zaraz po 3 maja, w który wypada Dzień bez Komputera. Kalendarz zawierający informacje o tych „zielonych” datach znajdziecie w publikacji mojego autorstwa pt. „Zielona instytucja kultury”. W przygotowywaniu wydarzeń edukacyjnych należy zawsze pamiętać o ich nadrzędnych celach. Możemy je podzielić na: przywracające kontakt z naturą (w celu zachowania dobrostanu psychicznego i fizycznego, a także szacunku do otaczającej przyrody), np.: spacery leśne, wspólne sadzenie drzew, nauka ogrodnictwa, zbijanie budek dla ptaków i hoteli dla owadów, zielarstwo, plogging; podnoszące świadomość ekologiczną, aby zmieniać zachowania i nawyki, z przykładowych zakresów: - oszczędzanie energii, ciepła i wody; - ograniczanie liczby produkowanych śmieci i życie zero waste; - wspomaganie bioróżnorodności; ograniczanie zanieczyszczania powietrza; co to jest ekościema (ang. greenwashing) i jak ją rozpoznać. uczące samowystarczalności (aby minimalizować liczbę produkowanych śmieci i ograniczać zużycie energii) w zakresie napraw, renowacji i przedłużania życia produktów, hodowania własnych ziół, warzyw i przypraw, samodzielnego przygotowywania środków czystości i kosmetyków pielęgnacyjnych, odnawialnych źródeł energii. Proponuję także projektowanie działań edukacyjnych procesowych, które pomogą wybranej wspólnocie wypracować najlepsze ekologiczne rozwiązania dopasowane do potrzeb ich otoczenia. Takie doświadczenie może pomóc uruchomić sąsiedzką wypożyczalnie sprzętów (wiertarka), czy zainspiruje do napisania wniosku o zamontowanie paneli fotowoltaicznych i zbiornika na deszczówkę przez wspólnotę zamieszkującą w danym budynku. Spójność przede wszystkim To, o czym należy bezwzględnie pamiętać, to podejście holistyczne przy tworzeniu i przeprowadzaniu zajęć edukacyjnych, aby nie tylko tematyka działań miała na celu naukę i wzmacnianie ekopraktyk. Niemniej ważne jest to, w jaki sposób wydarzenie zostanie rozpromowane (bez nadmiaru ulotek), z jakich pomocy edukacyjnych, czy materiałów będziemy korzystać (tych wielokrotnego użytku, trwałych), czy w trakcie wydarzenia jest dostępny kosz do segregacji odpadów, a catering nie podaje jedzenia na plastikowych talerzykach, a wody w plastikowych butelkach, czy na wydarzenie można dojechać rowerem lub transportem publicznym. Takie całościowe podejście świadczy o naszej integralności i pomoże we wzmacnianiu pozytywnych wyborów uczestników, którzy często nieświadomie oswoją się z zaobserwowanymi ekologicznymi rozwiązaniami. Na koniec warto wspomnieć, że nawet jeśli działanie edukacyjne nie dotyczmy bezpośrednio ekologii, to nadal powinniśmy tak je przygotować, aby było ono nieszkodliwe dla środowiska. W tym przypadku liczy się każdy gest. Joanna Tabaka – trenerka, mentorka, blogerka i podcasterka, ekspertka ds. komunikacji oraz budowania strategii rozwoju publiczności w sektorze kultury. Od kilku lat przygląda się działaniom proekologicznym i szuka sposobów na dzielenie się wiedzą i praktyką w tymże zakresie, a szczególnie na temat roli, jaką mogą odegrać w tym procesie instytucje kultury. Podwójna stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Przeprowadziła ponad 100 warsztatów i spotkań z zakresu promocji kultury i ekologii. Prowadzi dwa blogi: Widok na Widownię ( oraz Zielona Instytucja Kultury ( Jest autorką dwóch publikacji: „Kultura naturze, z Syrenką w tle. Dobre praktyki proekologiczne w warszawskich instytucjach kultury" oraz „Zielona Instytucja Kultury”. Interesujesz się edukacją osób dorosłych w zakresie ekologii? Szukasz inspiracji, sprawdzonych źródeł informacji i niestandardowych form pracy? Tutaj zebraliśmy dla Ciebie wszystkie artykuły na ten temat opublikowane na polskim EPALE! Zobacz także: Zanim kupisz, zanim wyrzucisz… Pomysły na ekologiczne projekty edukacyjne Warsztaty kulinarne i ogrodnicze w celu przeciwdziałania zmianom klimatu Bierna edukacja ekologiczna – jak podświadomie kształtować pozytywne ekonawyki Kultura naturze, z Syrenką w tle. Dobre praktyki proekologiczne w warszawskich instytucjach kultury Technologia dla planety - narzędzia i aplikacje zwiększające świadomość ekologiczną Trenerzy dla Planety - Ekoporadnik i kodeks 6 ZASAD Edukacja dorosłych na rzecz walki ze światowym kryzysem zapyleń Źródła:

kurs dobrego wychowania dla dorosłych